Het Trompetterkorps der Cavalerie werd op 1 maart 1946 opgericht door Kapelmeester D.C. Wisman. Aanvankelijk bestond het Trompetterkorps uit oorlogsvrijwilligers (de zogenaamde OVW'ers) en werd het ingedeeld bij de Pantserschool, het latere opleidingscentrum Cavalerie te Amersfoort.

In 1948 werd de status van het orkest veranderd in die van een uit dienstplichtig-dienende muzikanten bestaand korps. In dat zelfde jaar werden de wachtmeesters Warnas en Van Kleef aan het Trompetterkorps toegevoegd als muziek-instructeur.

Op 1 mei 1949 ging Kapelmeester Wisman met pensioen. Hij werd opgevolgd door Kapelmeester adjudant J.A. Reynhoudt, die o.a. de mars “Huzaren van Boreel” en “De Stad Amersfoort” componeerde. Samen met onderkapelmeester Van Kleef, heeft hij de naam en faam van het gevestigd. In deze maakte o.a. ook de OWI den Brouwer deel uit van het kader: hij leidde de trompetters op om de Cavalerie-signalen tot in perfectie te kunnen spelen.
In 1971 ging adjudant Reynhoudt met pensioen en werd hij opgevolgd door Kapelmeester A.C. van Hoek. Deze werd in 1974 eveneens na pensionering opgevolgd door Kapelmeester Th.C. van de Kamp, welke in 1975 plotseling kwam te overlijden.

In januari 1976 werd het muzikale commando overgenomen door Kapelmeester A.S. Liew-On die in 1979 werd opgevolgd door Kapelmeester W. Jonge. Doordat Kapelmeester Jonge een functie ging vervullen bij één der beroeps-kapellen, werd hij in 1981 vervangen door (wederom) Kapelmeester Liew-On. In mei 1983 werd Liew-On opgevolgd door Kapelmeester H. van 't Veer.

In 1988 werd Kapelmeester van 't Veer opgevolgd door Kapelmeester Elnt A. van Dun. In 1992 besloot de toenmalige minister van Defensie de dienstplicht op te schorten. Daarmee zouden ook de dienstplichtige kapellen worden opgeheven. Hoewel het Trompetterkorps der Cavalerie vaker is opgeheven geweest (en steeds weer, veelal clandestien, werd opgericht) viel in 1995 definitief het doek voor het Trompetterkorps. Kapelmeester van Dun is tot het eind van het bestaan van het Trompetterkorps der Cavalerie muzikaal leider van het orkest geweest.

In de bijna 50 jaar dat het Trompetterkorps der Cavalerie heeft bestaan, heeft het orkest grote roem en bekendheid verworven in binnen- en buitenland. Eveneens heeft het orkest een groot aantal geluidsdragers voortgebracht. Daarbij had het Trompetterkorps de traditie van de Cavalerie hoog in het vaandel (of liever: de Standaard) staan.

In 1995 werd, zoals reeds eerder gememoreerd, de dienstplicht opgeschort. De dienstplichtige kapellen van de Cavalerie en de Artillerie werden samengevoegd onder de naam Trompetterkorps der Bereden Wapens. Maar het huzarenbloed kroop waar het niet gaan kon: Jim van Leersum Sr. richtte het Reunieorkest TdC op. Op de eerste repetitie traden zo'n 40 muzikanten aan, om binnen enkele maanden uit te groeien tot een orkest van ca. 65 man. Het Reunieorkest presenteerde zich, na slechts enkele repetities, tijdens het Cavalerie Jaarconcert van het laatste dienstplichtige orkest. De traditie van het Cavalerie Jaarconcert heeft het Reunieorkest tot op heden in ere gehouden.

Bep Warnas werd bereid gevonden om Chefdirigent van het orkest te worden. Zoals eerder vermeld diende Bep Warnas vanaf 1948 enige jaren als instructeur bij het TdC, waar hij zijn militair-muzikale carriere begon. Via de Koninklijke Militaire Kapel kwam hij terecht bij de Kapel van de Koninklijke Landmacht, waar hij de laatste jaren van zijn carriere Directeur van van was. Al vrij snel na de oprichting van het Reunieorkest TdC werd een CD opgenomen en werd Anton Meijvogel, voormalig musicus en manager van de Marinierskapel der Koninklijke Marine, als (2e) dirigent van het orkest.

In korte tijd groeide het orkest uit tot een orkest dat op veel militaire en niet-militaire evenementen acte de presence gaf. Hoogtepundaarbij waren o.a. de optredens op Paleis Soestdijk t.g.v. de verjaardag van Z.K.H. Prins Bernhard, de viering van Bevrijdingsdag in Wageningen, en een aantal buitenlandse optredens.  

Ter gelegenheid van het 5-jarig bestaan van het Reunieorkest TdC werd een dubbel-CD opgenomen, met als subtitel "12 tot 18 maanden verplicht, 5 jaar vrijwillig". Met deze subtitel werd gedoeld op het feit, dat de leden zich niet hadden kunnen voorstellen, na hun diensttijd nog bij het TdC terug te keren, en zeker niet voor een langere periode. Dat dit toch gebeurde (en nog steeds gebeurt) komt door de uitstekende sfeer die Bep Warnas in het orkest wist te brengen.

In 2004 overleed Bep Warnas na een kort ziekbed. Zijn plaats als Chefdirigent werd tijdelijk waargenomen door Anton Meijvogel.

In 2005 werd Kees Kramer aangetrokken als Chefdirigent. Kees diende in de jaren 1992-1993 als dienstplichtig Huzaar bij het TdC. Hoewel hij een stuk jonger was dan de meeste leden van het Reunieorkest, wist hij vanwege zijn "vakmanschap op de bok" het orkest snel naar zijn hand te zetten. Onder leiding van Kees Kramer bleef het orkest zich ontwikkelen tot wat het vandaag de dag is: een orkest van niveau, dat de Cavalerie-traditie zowel in binnen- als in buitenland hoog houdt. Een waar visitekaartje voor het mooiste wapen van de Nederlandse krijgsmacht.